ΙΣΤΟΡΙΚΟ
H μοτοσυκλέττα ΑΥΤΗ αγοράστηκε, επειδή έχει ΑΥΤΟ το πειρούνι (σπάνιο 50άρι White Power, βλ. κατωτέρω), ΑΥΤΗΝ την μαύρη απροβλημάτιστη κεφαλή, ΑΥΤΟΝ τον ξένοιαστο συρμάτινο συμπλέκτη, ΑΥΤΟ το όμορφο-χρηστικό διπλό stand, ΑΥΤΑ τα απολύτως-ξεχωριστά και χρωματικά-ταιριαστά αυτοκόλλητα, ΑΥΤΟ το αναλογικό-απολαυστικό κοντέρ (με τωρινά 45.545χλμ) και ΑΥΤΗΝ την κλασική-διαχρονική αξία.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ
Τρίτος ιδιοκτήτης, έμπειρος ώριμος. Ο κινητήρας δεν έχει ανοιχτεί ποτέ, (από εμένα ή τον προηγούμενο), δεν καίει ούτε «τσιμπάει» λάδια, δεν τρέχει ούτε «φτύνει» νερά. Άπαντα δουλεύουνε τέλεια: φώτα, φλας, κόρνα, στοπ, μέχρι και το λαμπάκι κοντέρ! ΚΤΕΟ μέχρι ΟΚΤ ’26. («Τέλη κυκλοφορίας πληρωμένα, στέγαση σε προσωπικό χώρο και κατάσταση ατρακάριστη» παραλείπονται, επειδή εννοούνται). Δίδονται επιπλέον: καθρεπτάκια τιμονιού σπαστά, δύο κιλά σφραγισμένα λάδια πειρουνιού, καθώς και γραπτό log-book συν οδηγίες χρήσης.
ΤΕΧΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ
Πεντάρι – κοντό – κιβώτιο (λόγω endurο γονίδιων), ενδεκάλιτρο ντεπόζιτο (ούτε για γύρο τετράγωνου, ούτε για γύρο πλανήτη), το ύψος τής σέλλας είναι «στο θεό», εξάτμιση DOMINATOR «φωνακλού» και δεν ακούγονται μοτερικά «τσικ-τσικ» (ούτε όταν κρυώνει). Και το κρυφό «διαμαντάκι», για τούς ρέκτες: τα ρυθμιζόμενα stops τιμονιού, (κάτι που ΜΟΝΟ οι «παλιές» αγωνιστικές ευρωπαϊκές μοτοσυκλέττες διαθέτουν).
ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ - SERVICES
Αγοράστηκε μέσω συνεργείου off-road μοτοσυκλεττών. Όταν πήγα να την δω, αν και παρατημένη, πήρε ΑΜΕΣΩΣ μπροστά, δεν ακουγόταν ΚΑΝΕΙΣ απ’ τους χαρακτηριστικούς-ανησυχητικούς θόρυβους των συγκεκριμένων μοτέρ, κράτησε – χωρίς choke – ΑΜΕΣΩΣ ρελαντί και μόλις την καβάλλησα, χαμογέλασα. (Τότε σφραγίζεις εσύ ότι ψώνισες κι επιπλέον «την ψώνισες».)
Από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη είχαν γίνει στο ανωτέρω συνεργείο: ρύθμιση βαλβίδων (εάν η μοτό προθερμαίνεται σωστά, οι βαλβίδες δεν χρειάζονται συχνή ρύθμιση),
αλλαγή μίζας-κόμπλερ-καρβουνάκια,
αλλαγή καμπάνας και δίσκων,
αλλαγή μπαταρίας και τοποθέτηση εξωτερικού αντάπτορα εύκολης-γρήγορης φόρτισης,
αλλαγή λαδιών και των τριών φίλτρων τους συν αλλαγή φίλτρου αέρα,
αλλαγή ψυκτικού υγρού,
αλλαγή υγρών φρένων και αλλαγή τακακιών,
αλλαγή λαδιών πειρουνιού,
αλλαγή ΟΛΩΝ των – bespoke(!) – αυτοκόλλητων και αλλαγή καλύμματος σέλλας,
αλλαγή τελικού εξάτμισης και ελαστικών.
1/ Από εμένα έγιναν:
εκ νέου ρύθμιση βαλβίδων (περιττό, σωστές ήταν),
πλύσιμο-λίπανση φίλτρου αέρα,
αλλαγή λαδιών κινητήρα και τριών φίλτρων λαδιού,
αλλαγή πίσω γραναζιού με καινούργιο 42άρι ΑFΑΜ (για να μακρύνει λίγο) (υπάρχει και το «παλιό» 44άρι) και έλεγχος ακτίνων,
καινούργια grips DOMINO,
λύσιμο-καθάρισμα-λίπανση μοχλικού,
τοποθέτηση σχάρας (υπάρχουν και οι original λαβές),
αλλαγή δύο γλιστρών αλυσίδας και οδηγού αλυσίδας και
γενικό-προληπτικό σφίξιμο σε όλες τις βίδες.
2/ Σε εξουσιοδοτημένο συνεργείο ΚΤΜ έγιναν, για εμένα:
καινούργιο μπουζί NGK DCPR8E,
καινούργια μανέττα και ντίζα συμπλέκτη ΚΤΜ,
καινούργια ντίζα γκαζιού ΚΤΜ,
λύσιμο καρμπυρατέρ (καθάρισμα, αλλαγή σετ φλαντζών και βαλβίδας φλοτέρ), καινούργια εισαγωγή καρμπυρατέρ-φιλτροκουτιού ΚΤΜ, καινούργιο σωληνάκι παροχής βενζίνης,
καινούργια τσιμούχα μανιβέλλας και
επισκευή ανεμιστήρα συν αλλαγή φις.
ΟΔΗΓΙΚΑ
Ως πρώην ιδιοκτήτης τριών (3) HUSQVARNA SM (610 τού '00, 510 τού ‘05, 510 τού ’07) και ενός ΚΤΜ 640 Lc4 SM τού ‘06 (βλ. προτελευταία φωτογραφία), ΑΥΤΑ έχω να πω (και τα λέω):
Για ασφάλτινη χρήση-διασκέδαση, καλύτερες μοτοσυκλέττες απ’ τα μονοκύλινδρα ΚΤΜ και HUSKY δεν υπάρχουν, στεγνά και απλά. HUSABERG και ΤΜ είναι σκέτες «θεές», τα γιαπωνέζικα είναι φτωχά και ατσούμπαλα συγγενάκια, περισσότερα κύλινδρα/κυβικά δεν χρειάζονται και το APRILIA SXV 450/550 είναι μόνο άμα σαλονιάρης ή λαδιάρης, σπάταλος κιμπάρης ή ρέκτης δυσεύρετος εσύ είσαι.
Το «σκάω» λοιπόν: το 640 τού ’99 είναι ΚΑΛΥΤΕΡΟ απ’ το 640 τού ’06 που είχα. Γιατί; Διότι και μόνο η επική-γραμμική, ορθογραφική-διαβητική 50άρα-μιλφάρα-πειρουνάρα ΑΥΤΗ, όόόλη την διαφορά κάνει. (Το upside-down τού «δίμπουκου» είναι τεμπέλικο και αργό, άκαμπτο τσιμεντένιο, τέλος). Το κιβώτιο τού ‘99ριού είναι πιο κοντό – αφού ΑΥΤΗ η μοτό ήταν πρώην endurο – με αποτέλεσμα ν’ «αρπάζει» και να τελικιάζει πιο γρήγορα και απότομα, διονυσιακά και οργιαστικά. (Αυτά τα ολίγα.)
Η μοτοσυκλέττα ΑΥΤΗ – αφού «πέσανε πάνω της» άλλα 400-500 ευρώ μετά την αγορά της – παίρνει ΑΜΕΣΩΣ μπροστά, δεν ακούγεται-δεν βαράει, καίει 6λ/100χλμ, σε «γαυρώνει» ΚΑΘΕ φορά που την οδηγείς, την κοιτάν ΑΠΑΝΤΕΣ (λόγω διαφορετικών-μοναδικών αυτοκόλλητων) κι άμα την προσέξεις εσύ, όχι μόνο θα σε προσέξει κι αυτή, αλλά θα φροντίσει και το δισέγγονό σου (διότι δεν φτιάχτηκε στην Ινδία μωρέ, αλλά στην Αυστρία κύριε τυχερέ…)
Η μοτοσυκλέττα ΑΥΤΗ έχει – ευτυχώς – κραδασμούς (αλλιώς τσίμπα σκούτερ με «φούστα» και φόρα του κόπια-«ακράπα»), θέλει ολικό mind-set (πριν την οδήγηση) και πρέπον-σωστό ζέσταμα (πριν το ξέσκισμα), ένα τακτικό service (ΜΟΝΟ λαδιών και δη καλών) και θα κυκλοφορείς μ’ ένα χαμόγελο μόνιμο στα χειλάκια, όσο αντέχουνε τα χεράκια και ποδαράκια σου – καλά να ‘σαι.
Η μοτοσυκλέττα ΑΥΤΗ δεν κάνει για δικάβαλλο (όσο κι αν το αμόρε τούς κραδασμούς θα ποθεί), δεν κάνει για καφφετέρια (άλλοι διακόσιοι νοματαίοι τις «ίδιες» παρκάρουν εκεί), καταστρέφεται άμα ξαντεριάζεται σε υπόγεια άσχετων και αδικείται άμα ακούει το σαχλό «Κάθε-Τρίτη-Μάστορα» που τσιχλομασά ο κάθε ντελαμαγκιέν ινφλουέντζας.
Η μοτοσυκλέττα ΑΥΤΗ αποτελεί τον ορισμό τού «δε θέλει ευρώ» αληθινά και πραγματικά, και όχι σαν κάποιους «γνωστές» που… αλλαγή στρόφαλου «προληπτικά» κάνανε, επειδή «μόνο κατοστάρα» αυτοί βάνουνε και τον δίτροχο νταλγκά έχουνε πεταμένο-κουβά «επειδή ζουν στο ξωτερικό»!
Αυτά τα πολλά λοιπόν γράφτηκαν, για να λεχθούν κατόπιν ελάχιστα. Και να δώσουνε χώρο και χρόνο αποκλειστικά στην απόλαυση και χαρά τού επόμενου ιδιοκτήτη. Καθότι γι’ ΑΥΤΕΣ είναι αφιερωμένη η αγορά – ιδίως μίας ΤΕΤΟΙΑΣ μοτοσυκλέττας – και όχι ευκαιρία για κόντρα κι αμορφωσιά, επίδειξη και ξερολιά – καλά να ‘στε.
(ΣΗΜ: Στην τιμή περιλαμβάνεται η πολιτισμένη συζήτηση, η μηδενική έκπτωση και η πλήρης μεταβίβαση.)