1ος Πίνακας: Απεικονίζει το φυτό Aquilegia amaliae (Ακουιλέγια της Αμαλίας). Πρόκειται για ένα πανέμορφο, σπάνιο αγριολούλουδο με γαλαζοπράσινα-μοβ άνθη που φυτρώνει σε ορεινές και σκιερές περιοχές της Ελλάδας (όπως στον Όλυμπο και την Πίνδο). Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της Βασίλισσας Αμαλίας της Ελλάδας, η οποία αγαπούσε πολύ τη βοτανική.
2ος Πίνακας: Απεικονίζει το φυτό Crocus olivieri. Ο κρόκος που απεικονίζεται είναι ένας από τους πιο όμορφους άγριους κρόκους που συναντάμε στην Ελλάδα. Χαρακτηρίζεται από το κίτρινο-πορτοκαλί χρώμα των πετάλων του. Ανθίζει συνήθως στα τέλη του χειμώνα με τις αρχές της άνοιξης (Ιανουάριο - Απρίλιο) σε ορεινές, δασικές ή πετρώδεις περιοχές.
Καλλιτέχνης: Ο Γιώργος Σφήκας (γενν. 1939) είναι μια εμβληματική προσωπικότητα για τη μελέτη, την καταγραφή και την προστασία της ελληνικής φύσης. Ξεκίνησε ως γραφίστας, αλλά από το 1970 αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στη ζωγραφική της ελληνικής χλωρίδας και πανίδας. Πρόκειται για μια πολύ σημαντική προσωπικότητα που έχει συνδέσει άρρηκτα το όνομά του με τη μελέτη, την καταγραφή και την εικονογράφηση της ελληνικής φύσης.
Η τεχνική: Ο καλλιτέχνης σχεδίασε και ζωγράφισε το λουλούδι στο χέρι χρησιμοποιώντας ακουαρέλα (υδατογραφήματα) και λεπτά πινέλα για να αποδώσει με επιστημονική ακρίβεια τις λεπτομέρειες των πετάλων, των φύλλων και του εδάφους.
Το Στυλ: Πρόκειται για μια εξαιρετική επιστημονική/βοτανική εικονογράφηση (botanical illustration), κλάδος στον οποίο ο Σφήκας διέπρεψε. Τα έργα του συνδυάζουν την απόλυτη επιστημονική ακρίβεια στη λεπτομέρεια του φυτού με μια πολύ ντελικάτη, καλλιτεχνική αισθητική.
Και οι δύο πίνακες βρίσκονται σε κορνίζα με το ίδιο πράσινο πασπαρτού και το ίδιο καλλιτεχνικό ύφος.
Πωλούνται μαζί ως σετ, επειδή οι βοτανικές εικονογραφήσεις αυτού του είδους δείχνουν εξαιρετικά όταν κρέμονται μαζί (π.χ. σε έναν διάδρομο ή ένα σαλόνι), καθώς είναι πολύ πιο ελκυστικά για κάποιον που θέλει να διακοσμήσει έναν χώρο με ομοιομορφία.